خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۰۹:۵۶ - ۰۴ آذر ۱۳۹۸
کد خبر: ۲۸۳۳۶۵
الهام فخاری عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه برخی کارفرمایان برای تدوین و اجرای سیاست‌های پیشگیری و پیگیری آزار جنسی و خشونت در محل کار گام برداشته‌اند به مواردی که اقدامی نشده اشاره کرد و خواستار آن شد که کارفرمایان، هم خود آموزش ببینند و هم شرایط آموزش را برای کارکنان فراهم کنند.
به گزارش خبربانو، وی با اشاره به روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، گفت: مطابق تعریف‌های جهانی "هرگونه کنش یا تهدید به کنش مبتنی بر جنسیت، احتمالا یا قطعا نتیجه‌اش آسیب جنسی، فیزیکی یا روانی به یک زن است، همچنین محدود کردن و محرومیت عمدی زنان و عدم دسترسی به حقوق‌شان در زندگی خصوصی یا عمومی خشونت محسوب می‌شود. " و (زنان) در همه فضا‌های عمومی ازجمله دفاتر، شرکت‌ها و محل کار در سراسر دنیا بیش از مردان در معرض خشونت کلامی، جنسیتی و شغلی هستند.

عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه سال گذشته موضوع تمرکز روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، زنان شاغل بودند، افزود: شاید بسیاری تصور کنند خشونت علیه زنان تنها و در خیابان‌های تاریک مناطق جنگی یا در برخی اقشار کم‌برخوردار پشت در‌های بسته خانه رخ می‌دهد، ولی خشونت همه‌جا حضور دارد.

وی با اشاره به اینکه در همه کشورها، بسیاری خانواده‌ها، شهر‌های بزرگ یا کوچک، اقشار و طبقات اجتماعی اقتصادی مختلف، در فضا‌های آموزشی و کاری و حمل و نقل عمومی و محل کار. آزار جنسی یکی از مصداق‌های خشونت است گفت: گفته می‌شود نیمی از زنان در جهان دست‌کم یکبار با انواع خشونت در محل کار مواجه شده‌اند. در آمار جهانی این رقم برای زنان ۱۸ تا ۲۴ ساله تا ۶۳ درصد برآورد شده است و البته این تنها خشونت جنسی نیست که باید مورد توجه قرار گیرد. هر سال در انگلستان بیش از ۲۰ درصد زنان شاغل به دلیل خشونت در محیط کار مرخصی یا از کار فاصله می‌گیرند.

فخاری برخی از مصداق‌های خشونت علیه زنان را برشمرد و گفت: به‌کار بردن ادبیات جنسیت‌زده در گفتگو‌های کاری یا سخن گفتن از جنسیت در موضوعات نامرتبط، پرسیدن پرسش‌های شخصی در مورد زنان یا مطرح کردن مسائلی که از محدوده کاری خارج هستند، شوخی‌های جنسیتی و مربوط به روابط جنسی، نزدیک شدن بیش از حد به زنان (درخواست شماره تلفن یا دنبال کردن مکرر در شبکه‌های اجتماعی حتی پس از ردشدن درخواست)، تهدید به اخراج یا مجازات زنان درصورت برآورده نشدن خواسته‌های یک فرد خاص در محل کار، خواسته‌هایی که اغلب نامناسب و خارج از چارچوب کار هستند، تجاوز جنسی، اعمال خشونت فیزیکی، یا صمیمیت بیش از اندازه و عدم رعایت فاصله فردی، ایجاد شایعه و تخریب شخصیتی وجهه زنان با هدف سرکوب و ساکت کردن، کم‌توجهی به توانایی‌های تخصصی شغلی و ایجاد تبعیض به نفع مردان از جمله این مصادیق است.

وی در ادامه با بیان اینکه برخی کارفرمایان برای تدوین و اجرای سیاست‌های پیشگیری و پیگیری آزار جنسی و خشونت در محل کار گام برداشته‌اند به مواردی که اقدامی نشده اشاره کرد و خواستار آن شد که کارفرمایان، هم خود آموزش ببینند و هم شرایط آموزش را برای کارکنان فراهم کنند.

ارائه خدمات مشاوره درمان و مرخصی برای زنانی که در محل کار در معرض آزار هستند، ارزیابی دقیق و مداوم خطر‌های مختلف در محیط کار، ارائه خدمات رفاهی، حمل و نقل سالم و امنیت افزوده برای زنانی که در مکان‌های عمومی کار می‌کنند، تنها هستند، تا دیر وقت در محل کار هستند یا به ماموریت‌های کاری فرستاده می‌شوند، نظارت همیشگی بر محیط کار، افراد و انواع خطرات تهدیدکننده بدون لحاظ شهر کشور و سطح کاری و رسیدگی دقیق به شکایت‌ها حتی اگر به نظر واقعی نرسند از جمله مواردی بود که مورد اشاره فخاری برای کاستن از خشونت قرار گرفت.

وی افزود: بسیاری از گزارش‌های آزار و خشونت علیه زنان به نتیجه نمی‌رسند، چون کسی آن‌ها را باور نکرده است.
منبع: ایسنا
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: