خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۰۹:۴۲ - ۰۳ مهر ۱۳۹۸
کد خبر: ۲۸۳۰۰۷
«زیبایی گاهی زن است» از عشقی می‌گوید که در این روزها بی‌حاصل و تنها به حال خود رها می‌شود و عمر کوتاهی دارد.
زیبایی گاهی زن است
به گزارش خبربانو، در آغاز نمایش نور همه صحنه را فرا می‌گیرد و مخاطب را با دکوری ساده مواجه می‌کند صحنه‌ای که تا دقایقی قبل از آغاز نمایش در تاریکی مطلق سالن دیده نمی‌شد.

در همان نگاه نخست، فضای کلی صحنه، نمایی از شهر را تداعی می‌کند؛ ساختمان‌های بلند و کوتاه یک خیابان با نوری که از پنجره‌های آن‌ها به سالن می‌تابد. در پایین آپارتمان‌ها گروه موسیقی جای گرفته اند که در طول نمایش قرار است به صورت زنده برنامه اجرا کنند کمی نزدیک‌تر به تماشاگران نیز نیمکتی بلند دیده می‌شود و در کنار آن نیز پیش پای مخاطبان دو صندلی ساده قرار دارد.

نمایش با موسیقی آغاز می‌شود و بعد از آن بهاره افشاری با بیان نخستین دیالوگ‌ها آغازگر اجرا می‌شود تا نمایش که نگاهی آزاد به داستان کوتاه شب‌های روشن فئودور داستایوفسکی دارد عاشقانه‌های زن و مردی را روایت کند.

هنگ درام، ویلنسل، کمانچه و هارپ از آلات موسیقی است که به صورت زنده در طول نمایش نواخته و برای گذر از یک پرده به پرده دیگر از آن‌ها استفاده می‌شود. آوای موسیقی در طول نمایش با موقعیت‌های بازیگران مناسب است و به مخاطب برای قرار گرفتن در فضای ابهام و کشف مرحله به مرحله عشق میان زن و مرد کمک می‌کند؛ از میانه نمایش نیز وکال سوپرانو نیز به موسیقی اضافه می‌شود که البته به نظر نمی‌آید که به پیشبرد داستان کمک کند و گویی بخش پینه دوزی شده‌ای به نمایش است.

در نمایش زیبایی گاهی زن است برخلاف داستان شب‌های روشن به جای بازگشت معشوق دختر پس از گذشتن از چهار شب، زن و مرد که حالا عاشق یکدیگرند با تصمیمی خودخواسته عشق کوتاه خود را به پایان می‌رسانند و مرد باز هم تنها می‌ماند و در پرده آخر دختری دیگر بر سر راه مرد قرار می‌گیرد که نمی‌دانیم آیا عشق خود را به فراموشی می‌سپارد و دل به زن جدید قصه می‌سپارد یا برای معشوق خود از آن می‌گذرد، اما به هر جهت نمایشنامه از عشق کوتاه و نافرجام امروزی حکایت دارد.

تمام صحنه با رنگ‌های مشکی و قرمز آراسته شده است و فارغ از زمان و مکان عشق را به زبان مردم عادی بیان می‌کند که به دنبال فراز و فرود‌های رابطه هستند تا ماهیت واقعی عشق؛ مخاطب در پایان با هم‌ذاتپنداری می‌تواند گذشته خود را به باد فراموشی بسپارد.

دیالوگ‌ها مسائل مختلف اخلاقی و تفکری دو جنسیت را مطرح می‌کند که گاه کوچه بازاری هستند و گاهی فیلسوفانه و متفکرانه البته نویسنده برای دوری از یکنواختی در بعضی از پرده‌ها رنگی از طنز به دیالوگ‌ها داده است تا مخاطب را خندانده و بر سر شوق بیاورد.

در این میان تنها مانع ارتباط مخاطب با نمایش از جایگاه ردیف‌های میانی به بالا، رسا نبودن صدای بازیگران نمایش است. رسانبودن صدای برخی از بازیگران گاه سیی می‌شود که حرف هایشان به سختی شنیده شده و همین امر سبب قطع ارتباط مخاطب با نمایش می‌شود.

سهراب حسینی نویسنده و کارگردان و طراح نمایش به خوبی با ذائقه مخاطب امروزی تئاتر آشناست؛ او با بهره بردن از شب‌های روشن توانسته تماشاگر را به سالن آورده و او را با خود همراه کند. حسینی با کمک گرفتن از اجرای موسیقی زنده و دکور ساده حرف خود را بیان کرده است.

رامبد جوان که می‌داند چگونه مخاطبان خود را پای اجرا نگه دارد تهیه کنندگی زیبایی گاهی زن است را برعهده دارد.

این نمایش این شب‌ها در سالن ارکیده پردیس تئاتر شهرزاد میزبان مخاطبان است.
منبع: ایرنا
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: