خبربانو - سلحشوری: مردان مجلس نمی‌گذارند حتی یک زن به هیئت رییسه برود

خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۰۹:۳۴ - ۱۸ خرداد ۱۳۹۸
کد خبر: ۲۸۲۲۴۱
پروانه سلحشوری عضو فراکسیون زنان مجلس می گوید: در این سه سال گذشته هر بار در راستای ورود زنان به هیئت رییسه مجلس کاری کردیم به در بسته خوردیم. بارها کوتاه آمدیم و سعی کردیم به روش آنها این موضوع را پی بگیریم اما بی‌نتیجه بود. امسال هم حتی یک زن به هیئت رییسه راه پیدا نکرد.
پروانه سلحشوری
به گزارش خبربانو، سال دیگر در همین روز‌های خردادماه، کار مجلس دهم به پایان می‌رسد و نمایندگانش اگر دوباره به بهارستان راه پیدا نکنند، باید بارشان را از ساختمان هرمی شکل ببندند و بروند. زنان این مجلس، از نمایندگانی هستند که توانستند در انتخابات سال ۹۴ با ورود ۱۷ نفریشان رکورد بزنند و موضوعاتی را به نفع زنان به سرانجام برسانند که سال‌ها جزو مطالبات قشر‌های مختلف زنان بود؛ از به سرانجام رساندن طرح تشدید مجازات اسیدپاشی تا پیگیری برای مطرح شدن لایحه اعطای تابعیت به فرزندان مادران ایرانی و در نهایت به تصویب رساندن آن.
پاسخ پروانه سلحشوری به این سوال که مردان مجلس دهم در طول این سه سال که از فعالیت فراکسیون زنان مجلس می‌گذرد، با اعضای فراکسیون زنان همراهی بیشتری نسبت به مجالس قبل نداشتند؟ با توجه به اینکه طیف اصلاح‌طلب مجلس هم نسبت به گذشته در این مجلس پررنگ‌تر است.
همراهی‌هایی وجود داشته، اما نه آنقدر که بتوانیم بگوییم آن‌ها واقعا با ما همراه بودند. در مورد همراهی نمایندگان مرد با اعضای فراکسیون زنان یکی از موضوعات اخیر همین بحث سهمیه یک ششمی زنان در فهرست‌های انتخاباتی ورود به مجلس بود که دیدیم چطور مردان قاطعانه در مقابل آن ایستادند یا در مورد اینکه زنان را در هیئت رئیسه داشته باشیم همین مقاومت همواره بوده است. در این سه سال گذشته هر بار در این راستا کاری کردیم به در بسته خوردیم. بار‌ها کوتاه آمدیم و سعی کردیم به روش آن‌ها این موضوع را پی بگیریم، اما بی‌نتیجه بود. سال اول خانم مافی را به عنوان کارپرداز و جلودار زاده را که تجربه داشتند به عنوان دبیر معرفی کردیم که هیچ کدام رای نیاوردند. سال دوم خانم اولاد قباد را به عنوان یک نامزد داشتیم که تفاهم فراکسیونی در مورد او صورت گرفته بود، یعنی سه فراکسیون مجموعا بر سر حضور او تفاهم داشتند، اما باز هم رای نیاورد. سال سوم باز چند خانم بودیم، اما باز هم هیچ کس رای نیاورد. من برای کارپردازی نامزد شده بودم، چون دبیری را دوست نداشتم و می‌خواستم در حوزه‌های نظارتی فعال باشم، اما دیدم که نماینده این جایگاه را یک جایگاه مردانه می‌دانند و حضور یک زن را در آن قبول نمی‌کنند. امسال هم که دیدید باز هم یک زن به هیئت رئیسه راه پیدا نکرد. در این مواقع می‌توان دید که مردان چقدر با زنان همراه هستند و مهمتر از آن، چقدر زنان را باور دارند. در بحث کودک همسری هم که از دیگر عرصه‌های مهم فعالیت فراکسیون بود اگرچه مجلس به فوریت آن رای داد، اما کمیسیون قضایی با آن موافقت نکرد.

در این زمینه باید به دو فاکتور ساختار قدرت و سابقه پدرسالارانه جامعه ما توجه کرد، دو عاملی که همدیگر را تقویت می‌کنند و باعث می‌شوند که زنان واقعا عقب بمانند. از طرفی، چون موقعیت‌هایی که برای زنان فراهم می‌شود به سختی به دست می‌آید و به نوعی یک منبع کمیاب تلقی می‌شود، خود زنان هم در موارد زیادی برای رسیدن یک زن به آن، با هم همدلی و همراهی نمی‌کنند.

در نهایت باز هم تاکید می‌کنم که می‌توان گفت که همراهی‌هایی وجود داشته، اما نه چنان که باید و شاید. با این وجود زنان مجلس برای به دست آوردن جایگاه خودشان تلاش‌های زیادی کرده‌اند مثلا در IPU یا همان اتحادیه بین مجالس از بین ۱۵ نماینده ایران ۴ نفر زن هستند یا در APA دو زن حضور دارند. حضور شش زن از بین ۱۶-۱۷ زن مجلس در چنین جایگاه‌هایی دستاورد کمی نیست. همچنین حضور اغلب آن‌ها در شورا‌های مختلف نظارتی هم به همین شکل است. در این بین دیدگاه‌های سیاسی هم مهم است مثلا طبیعی است که وقتی روی کسی مانند من حساسیت فکری وجود دارد فارغ از جنسیتش اصلا به او رای ندهند و همکاری که از آن‌ها معتدل‌تر است رای بیاورد.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha: