خبربانو - طرح دورکاری از اجرا دور شد!

خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۱۰:۲۳ - ۲۰ فروردين ۱۳۹۷
کد خبر: ۲۷۶۵۳۲
وقتي يك زن نقش‌هاي تازه‌اي را در كسوت همسري و مادر مي‌پذيرد، يك بار ديگر بر سر دوراهي قرار مي‌گيرد؛ ‌دوراهي‌اي كه يك سويش زندگي و فرزندش هستند و سوي ديگر كار و فعاليت‌هاي اجتماعي.
وقتی یک زن نقش‌های تازه‌ای را در کسوت همسری و مادر می‌پذیرد، یک بار دیگر بر سر دوراهی قرار می‌گیرد؛ دوراهی‌ای که یک سویش زندگی و فرزندش هستند و سوی دیگر کار و فعالیت‌های اجتماعی. نه اینکه نشود این دو را با هم هماهنگ کرد و شدنی بودنش را بسیاری از زنان متأهل شاغل به اثبات رسانده‌اند، اما ماجرا به این سادگی‌ها هم نیست. پذیرش نقش‌های مادری و همسری در کنار اشتغال خیلی وقت‌ها هم جور درنمی‌آید و موجب می‌شود تا همه این نقش‌ها بر یکدیگر سایه بیفکنند. به همین خاطر هم هست که بسیاری از زنان وقتی همسر می‌شوند و به خصوص وقتی مادر می‌شوند ناگزیرند نقش‌های اجتماعی‌شان را تعدیل کنند یا لااقل برای مدتی از آن‌ها چشم بپوشند، اما راهکار‌هایی هم برای بهره‌برداری از ظرفیت زنان و در عین حال کمترین خدشه به وظایف مادری و همسری آن‌ها وجود دارد؛ راهکاری که در دوران دولت‌های نهم و دهم مطرح شد، اما به سرانجام نرسید و در نهایت در دولت یازدهم به طور رسمی لغو شد و آن چیزی نبود جز «دورکاری.»
اینکه در خانه پای سیستم کامپیوتر بنشینی و کیلومتر‌ها دورتر از محل کار، وظایف کاری‌ات را انجام بدهی ایده‌آل هر زنی است که وظایف مادری و همسری را هم بر عهده دارد. ماجرای دورکاری هم نخستین بار در دولت دهم مطرح شد. مصوبه دورکاری از هفتم مهرماه سال ۸۹ توسط دولت دهم مصوب و در دستگاه‌های دولتی به اجرا گذاشته شد. وزیران عضو کمیسیون امور اجتماعی و دولت الکترونیک در جلسه ۳۰ خرداد ماه سال ۸۹ و بنا به پیشنهاد چهارم خرداد همان سالِ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه‌انسانی رئیس‌جمهور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با هدف افزایش بهره‌وری، انعطاف کاری و کاهش حجم رفت‌وآمد کارمندان دولت و اثرات جانبی آن، آیین‌نامه دورکاری را تصویب کردند. بر اساس مفاد ماده ۴ آیین‌نامه دورکاری، وزرای عضو کمیسیون امور اجتماعی و دولت الکترونیک تصویب کردند که در طرح دورکاری کارمندان دولت با توجه به ضرورت ملاحظه اقتضائات، حق تقدم و اولویت استفاده از این طرح با زنان کارمند به ویژه مادرانی است که فرزند خردسال یا معلول دارند و خود یا اعضای خانواده آنان با بیماری‌های خاص مواجهند. بر اساس این مصوبه، در صورت وجود چند کارمند واجد شرایط متقاضی دورکاری، افراد معلول و زنان باردار یا دارای فرزند کمتر از شش سال از اولویت برخوردار خواهند بود. مصوبه دورکاری از همان زمان طرح تا زمانی که با مصوبه دولت یازدهم ابطال شد، یکی از مناقشه‌برانگیز‌ترین طرح‌ها بود. هر چند هنوز هم به عنوان یک راه‌حل برای بهره‌گیری از ظرفیت بدنه زنان جامعه به شمار می‌رود به خصوص با پیشرفت فناوری اطلاعات.

یک ملغای بی‌جایگزین
اگرچه شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس‌جمهوری در امور زنان و خانواده وقتی از لغو بخشنامه دورکاری زنان شاغل به دلیل تأمین نشدن اهداف پیش‌بینی شده خبر داد و گفت: در عین حال بررسی کارشناسی زیرساخت‌های لازم برای اجرای صحیح آن در دست اقدام است اما در عمل این بخشنامه به فراموشی سپرده شد و هیچ خبری از آن نیست. هر چند هم اکنون به نظر می‌رسد زیرساخت‌های این مسئله بیشتر از قبل فراهم باشد و با توجه به مزایای این سبک مدیریتی به طور خاص برای زنان و به طور اخص برای زنان دارای همسر و فرزند شاید امروز به عنوان یک ضرورت بتواند دوباره مورد توجه قرار گیرد.

دورکاری در دنیا
ماجرای دورکاری موضوع ابداعی دولت دهم نیست و در بسیاری از کشور‌های دنیا اجرایی می‌شود.
کمیسیون اروپایی Telework دورکاری را «استفاده از رایانه‌ها و ارتباطات راه دور به منظور تغییر موقعیت جغرافیایی محل کار و انجام وظایف شغلی» تعریف کرده است. تعداد کسانی که در دنیا به این شیوه مشغول به‌کارند، به سرعت در حال افزایش است. به‌طوری‌که تخمین‌زده می‌شود حدود ۶۴ درصد از نیروی کار امریکا در سال ۲۰۲۰ را دورکاران تشکیل دهند.
در واقع دورکاری، نوعی شیوه کار است که به شاغل اجازه می‌دهد بدون نیاز به حضور در اداره تکالیف و وظایف حرفه‌ای خود را به دور از بوروکراسی‌های سنتی با انعطاف‌پذیری بیشتری انجام دهد که یکی از اصول توسعه آن فناوری اطلاعات است.
مطالعات جهانی نیز نشان می‌دهد که دورکاری انعطاف‌پذیری بیشتری در مواجهه با مسئولیت‌های شخصی و حرفه‌ای برای دورکاران ایجاد کرده و بهبود توازن کار و زندگی برای آن‌ها به‌وجود آمده است.
پژوهش‌های صورت گرفته بیانگر آن است که بیشترین تأثیر دورکاری با ۵/۶۲ درصد در بهبود شرایط سازمانی، ۲۵ درصد در بهبود شرایط خانوادگی و ۵/ ۱۲ درصد در بهبود شرایط محیطی افراد بوده است.
مهم‌ترین زمینه برای اجرای دورکاری، فراهم بودن زیرساخت‌های فناوری اطلاعات است که به باور محمدجواد آذری‌جهرمی، وزیر ارتباطات این زیرساخت‌ها فراهم است. وی معتقد است: فضای فناوری اطلاعات می‌تواند شرایطی را فراهم کند که زنان در کنار انجام کارشان به وظایف مادرانه خود نیز بپردازند. باید این فرصت را غنیمت بشمریم و فضایی فراهم کنیم که خلاقیت زنان در خدمت توسعه اقتصادی قرار بگیرد.
به گفته وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در حوزه انقلاب دیجیتال، جنسیت مطرح نیست و تفاوتی بین زن و مرد در این حوزه وجود ندارد. در اقتضائات آینده دنیا اصلاً بحث جنسیت مطرح نیست که حالا حق را به زنان بدهیم یا خیر. اگر زنان را نادیده بگیریم به این معناست که در توسعه اقتصادی ۵۰ درصد از ظرفیت جامعه را غیرفعال کرده‌ایم. ضرورت دارد که این ظرفیت را به‌کار بگیریم. جهرمی می‌افزاید: در جمهوری اسلامی و با نگاه توسعه فناوری اطلاعات امروزه زنان موفقی حضور دارند و الان مدیرعامل برخی از شرکت‌های موفق ما در حوزه کسب‌وکار‌های نوپا و توسعه نرم‌افزار زنان هستند که این وضعیت در اثر زمینه‌سازی دولت و مسیر و روند حرکت دنیا ایجاد شده است.
از نگاه وی، فناوری اطلاعات شرایطی را فراهم می‌کند که زنان در کنار کار به وظایف مادرانه خود نیز بپردازند.
در کشورمان، اما به رغم ابلاغ طرح دورکاری در دوره‌ای حالا به طور کامل این طرح به انزوا کشیده شده است.
بدیهی است که دورکاری برای همه مشاغل و افراد قابل اجرا نیست، اما بعضی مشاغل بی‌هیچ آسیبی و بدون کمترین کاهش بهره‌وری و چه بسا افزایشی قابل اجراست و می‌تواند به عنوان راهکاری برای بهره‌گیری از نیروی زنان بدون رساندن آسیب به نقش‌های خانگی آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد. به خصوص حالا که در حوزه فناوری اطلاعات به حد قابل قبولی از پیشرفت رسیده‌ایم و روندی رو به جلو را طی می‌کنیم.
 
منبع:جوان آنلاین
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: