خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۱۳:۱۶ - ۱۵ مهر ۱۳۹۷
کد خبر: ۲۷۹۶۸۳
روزنامه شرق در شهریور ماه سال قبل به بررسی آنچه که "زنان شورا بدون پروتكل حجاب" نامید پرداخت. به مناسبت شکایت ستاد امر به معروف و نهی از منکر اصفهان از ناهید خداکرمی عضو شورای شهر تهران، این نوشتار بازخوانی می شود.

بازخوانی یک پرونده، پروتکل حجاب زنان مسئول

به گزارش خبربانو، روزنامه شرق نوشت:

روزهاي انتخاباتي بروشورها و تصاوير زيادي از زنان نامزد براي شوراي شهر تهران و شهرهاي ديگر به مخاطبانشان مي رسيد که در آنها زناني عموما جوان، با پوشش هايي متفاوت از آنچه براي زنان مسئول و مدير معمول است و بيشتر به حجاب زنان عموم جامعه نزديک است، حضور داشتند. تصور عام اين است که اين روند تنها براي تبليغات انتخاباتي است و هرکدام از آنها که در انتخابات برنده شوند، خيلي زود همان فرم هميشگي زنان مدير و مسئول را که تاکنون بوده، رعايت مي کنند؛ اما اين بار اين گونه نشد. از ميان شش زن شوراي شهر تهران که به نحوي الگويي براي شوراهاي ديگر شهرها هستند، سه زن حجاب چادر ندارند و مانند بسياري از زناني که نمايندگي شان را در شوراي شهر دارند، پوششان مانتو و روسري است.
انتخاب حجاب به جز چادر سال ها قبل از سوي الهه کولايي در کسوت نمايندگي مجلس دوره ششم به شکلي به چالش کشيده شد؛ آن زمان رياست مجلس از او خواسته بود براي حضور در مجلس از چادر استفاده کند؛ اما او گفته بود در پوسترهاي تبليغاتي، مردم من را با اين ظاهر ديده اند و حالا با همين پوشش در همه اماکن ازجمله سر کلاس درس و دانشگاه و مجلس مي روم.
آن طور که تجربيات دولت هاي مختلف اصولگرا و اصلاح طلب و اعتدالي نشان داده، اين موضوع ربطي به گرايش دولت ها ندارد. شايد پذيرش هايي که تاکنون در برابر چادر براي حضور در مسئوليت وجود داشته، به دليل مخالفت نکردن زنان قبلي براي حفظ مسئوليتشان بوده است. به عبارت ديگر، زنان زيادي با اين توجيه که مهم حضور يک زن در اين مسئوليت است و ديگر ظاهر با چادر يا بي چادر تفاوتي ندارد، اين حق انتخاب را براي خود حذف مي کنند. انتخاب لعيا جنيدي، معاون حقوقي رئيس جمهور دولت دوازدهم، اتفاق خوبي براي کابينه بود؛ اما خيلي زود اين انتخاب به حواشي منتهي شد که سوالات زيادي را ايجاد کرد.
خانم جنيدي از استادان دانشگاه تهران است و پيش از انتخاب به عنوان معاون رئيس جمهور، هميشه بدون چادر همه جا حاضر مي شد؛ اما بعد از منصوب شدن در سمت جديد، او با پوشش چادر در کابينه حاضر شد. در اينجا هم اين سوال مطرح بود که خانم جنيدي مي توانست آنچه که به عنوان پروتکل کابينه دولت مطرح شده را رد کند يا نه؟ واقعيت اين است که براي بسياري از زنان در جامعه و البته زنان مسئول که حجاب کامل با مانتو دارند، اين تصور و فکر وجود دارد که حجاب کامل آنها با مانتو هم رعايت مي شود و اگر براي زماني با توجه به الزامات چادر هم به سر کنند، مشکلي پيش نمي آيد و به عبارتي توجه به خود حجاب، آنها را با اين شروط همراه مي کند. البته آنچه که به عنوان پروتکل حجاب در کابينه الزام شده، گويا فقط همان حضور در کنار کابينه را شامل مي شود و خانم جنيدي در برخي از مراسم هاي رسمي بيرون از کابينه، با ظاهر مانتو رسمي حاضر شده است.
اما آنچه که بناي نوشتن اين گزارش شد، نوع پوشش زنان شوراي شهر تهران بود. سه زن بدون چادر شوراي شهر تهران؛ يعني ناهيد خداکرمي، الهام فخاري و بهاره آروين، با مانتوهايي که بر تن عموم زنان در جامعه ديده مي شود، در صحن شورا حاضر مي شوند. مانتوها و روسري هاي رنگي و بدون ويژگي گران قيمت بودن که مخاطب را به اين نگاه مي رساند که اين زنان شبيه خود ما هستند. پيش تر زنان شوراي شهر تهران همه چادر سر داشتند.

بازخوانی یک پرونده، پروتکل حجاب زنان مسئول
سه زن شوراي اول؛ يعني فاطمه جلايي پور، صديقه وسمقي و جميله کديور، چادر سر داشتند. زنان شوراي دوم يعني؛ منظر خيرحبيب اللهي، نسرين سلطان خواه و مهنوش معتمدي آذر، چادر به سر داشتند و زنان دوره سوم؛ يعني معصومه آباد، پروين احمدي نژاد و معصومه ابتکار نيز هر سه چادري بودند.

بازخوانی یک پرونده، پروتکل حجاب زنان مسئول

فاطمه دانشور اولين زني بود که در شوراي شهر تهران بدون چادر در کنار ٣١ عضو ديگر نشست. او به تبع ظاهري که هميشه در محيط هاي اقتصادي حضور مي يافت و همه او را مي شناختند، در شوراي شهر تهران هم با مانتوهايي بلند و گشاد و عموما گران قيمت و روسري بلند و هم رنگ حاضر مي شد.

در دوره چهارم اين حضور دانشور واکنشي را به همراه نداشت و او حتي در جلسه و ديدار اعضاي شوراي شهر تهران با مقام معظم رهبري هم از همين پوشش استفاده کرد. در دوره هاي اول تا چهارم که زنان با چادر در صحن شورا و فضاهاي عمومي حاضر مي شدند، حتي برخي از روسري هاي رنگي زناني که چادر به سر داشتند هم با واکنش هايي روبه رو بود و معصومه ابتکار که هميشه روسري با تم رنگ سبز به سر دارد، دراين باره مرکز توجه بيشتري بود.

بازخوانی یک پرونده، پروتکل حجاب زنان مسئول

زنان عضو شوراي پنجم که مانتو به تن دارند، اين ويژگي تفاوت در نوع پوشش مانتو، يعني خاص بودن را هم ندارند و مانتوهاي آنها در عين مناسب بودن، گران قيمت نيستند و شبيه به زنان ديگر شهر مانتو و روسري پوشيده اند. اين تفاوت نداشتن گاه در محيط هاي عمومي يا حتي صحن شوراي شهر تهران آنها را شبيه به ساير زنان و خبرنگاران مي کند.
بسياري از زنان در جامعه ما سال هاست که حجابشان مانتو است که البته در بخشي از جامعه هم اين حجاب رعايت نمي شود؛ اما نمي توان با الزاماتي براي استفاده از نوع خاصي از حجاب، حق انتخاب را از زنان گرفت و حالا اين حرکت زنان شوراي شهر تهران براي حضورشان با مانتو و روسري در صحن شورا و ميان مردم، تاييدي بر تحقق و ادامه همين حق انتخاب است.

 به نظر مي رسد آنچه نمايندگان مردم در شوراي شهر تهران بر آن تاکيد دارند، شبيه بودن آنها حداقل در ظاهر، به عموم کساني است که به آنها راي داده اند. زنان شورا که تعدادشان در اين دوره به شش نفر رسيده و رکورد حضور زنان در شوراي شهر تهران را شکسته است، به نظر در پي هم رنگي با جامعه زنان هستند. اين رفتار بيشتر خيال زنان شهروند را راحت مي کند، وقتي مي بينند عضو شوراي شهرشان مانتو و روسري اي را پوشيده و همان مدلي را استفاده مي کند که خودشان در سطح جامعه استفاده مي کنند و درعين حال حجاب هم دارند.
ناهيد خداکرمي، عضو شوراي پنجم شهر تهران و يکي از سه زن عضو شوراست که حضورش با همان حجاب هميشگي در دانشگاه و فضاهاي عمومي جامعه بوده است. او معمولا با پوششي ساده و البته رنگي و شاد در صحن شورا حضور مي يابد و معتقد است تصميم گرفتن در مورد پوشش زنان از سوي ديگران به هيچ وجه پسنديده نيست. او  در شوراي شهر تهران از سوي امور اداري يا رياست يا از بيرون از شورا الزام، توصيه يا فشاري براي تغيير پوشش خود نداشته است و ادامه مي دهد: «پيش تر که در محيط هاي بيمارستاني و دانشگاهي يا مسئوليت هاي دولتي حضور داشتم، بيشتر از مقنعه همراه با مانتو استفاده مي کردم، در شورا هم بعضي روزها متناسب با ميزان کار و فضايي که مي رويم مقنعه مي گذارم، اما عموما از روسري هاي رنگي و شاد استفاده مي کنم چون در معرض ديد مردم، رسانه ها و تلويزيون هستيم و داشتن ظاهر آراسته اولويت دارد؛ مثلا روز گذشته که از صبح در چند نقطه از تهران براي توديع شهرداران زن جابه جا شديم و کارمان زياد بود، از مقنعه و مانتوهايي بلندتر و گشادتر استفاده کرديم، اما در روزهايي که در صحن شورا هستم، از روسري و مانتوهايي رسمي تر استفاده مي کنم. او مي گويد عموم زنان جامعه آراستگي، توازن و عرف در جامعه را در پوشش خود رعايت مي کنند و اين حق انتخاب در پوشش را نبايد از آنها گرفت».

خداکرمي مي گويد حجاب ما هم حجاب کاملي است و نمي توان به آن ايرادي گرفت، در صحن شورا و فضاهاي عمومي و اجرائي ديگري هم که حضور داريم، زمينه اي از تناقض وجود ندارد و همه چيز کاملا عادي پيش مي رود. او تصريح مي کند که اين انتخاب و همراهي با زنان جامعه حتي در نوع پوشش براي آن است که زنان بدانند نمايندگان آنها در شوراي شهرشان شبيه به خودشان هستند، چراکه سال ها اين گروه از زنان جامعه مورد بي مهري بوده اند.
به نظر مي رسد زنان شوراي شهر تهران براي استفاده از چادر الزام و پروتکلي نداشته اند و اين موضوع بيشتر به عضو شورابودن مربوط مي شود، چراکه عضويت در شوراي شهرها مسئوليت محسوب نمي شود و شايد اگر اين گونه بود اين سه زن شوراي شهر تهران هم براي حضور در مسئوليت خود يا بايد چادر به سر مي کردند يا بايد در برابر آنچه بدون قانون تبديل به پروتکل يا عرف شده مقاومت مي کردند.
در اين سال ها که حجاب در جامعه ما تبديل به قانوني الزامي شده است، زنان شهرها و روستاها همواره در ميان مسئولان مرد با زناني روبه رو بوده اند که چادر به سر داشتند. بعدها هم که جمعيت زنان با پوشش مانتو در جامعه زياد شد، باز هم همان زنان با همان پوشش در مناصب دولتي حضور داشتند و همچنان اين نگاه درمورد زنان مدير و مسئول در بين زنان جامعه وجود داشت. شايد آنچه که زمينه انتخاب و راي دادن مردم به اين زنان در شوراي شهر تهران را فارغ از حضور در ليست اميد فراهم کرد، همين هم شکل بودن با بخش زيادي از جامعه و البته زنان و شبيه شدن به آنها بود؛ اتفاقي که چند دهه است زنان جامعه ما انتظار آن را مي کشند؛ داشتن نمايندگاني شبيه به خودشان، حتي در ظاهر.

منبع: خبربانو
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: