خبربانو - جستجوگر ویژه اخبار زنان و خانواده

تاریخ انتشار: ۲۲:۰۶ - ۰۹ تير ۱۳۹۶
کد خبر: ۲۷۵۲۵۳
زنان این شهرها تا چهار سال آینده نقشی در پارلمان شهری نخواهد داشت، یا به زبان دیگر بیش از دو میلیون و ۷۰۰ هزار زن۱ در شهرهای ارومیه، سنندج، یاسوج، سمنان، قم، زنجان و کرمانشاه هیچ نقشی در تصمیم‌گیری برای شهرشان ندارند.
در دورۀ چهارم شوراها فقط دو مرکز استان نمایندۀ زن نداشتند. پس چرا تعداد زنان نماینده در مراکز استان، در مقایسه با دور قبل، ۳۵.۸ درصد کاهش یافته است؟ برای پاسخ به این پرسش، فرضیه‌های مختلفی مطرح می‌شود که به سیاست‌گذاری‌های کلان و کاهش کلی کرسی‌های شورا، تعداد زنان نامزد، فهرست‌های اصلاح‌طلبان و شبکه رأی مستقل زنان مربوط می‌شود.

کاهش کلی کرسی‌های شورا

 اولین فرضیه‌ای که سعی می‌شود با آن دلیلی برای کاهش زنان راه‌یافته به شوراهای شهر مراکز استان پیدا کنیم کم شدن تعداد کل کرسی‌هاست. در دور چهارم شوراهای مراکز استان‌ها، ۴۸۲ نفر کرسی‌های شورا را از آنِ خود کردند اما با تغییر قانون انتخابات و کاهش ۳۱‌درصدی کرسی‌ها شانس زنان برای ورود به شورا کم شد.
رقابت یک زن در مقابل چند مرد

آمار نشان می‌دهد که تعداد نامزدهای مرد هفت مرکز استانی که هیچ زنی به شوراهای آنها راه پیدا نکرده به طور میانگین شش‌ برابر نامزدهای زن بوده است، یعنی به ازای هر یک زن شش رقیب مرد در هر شهر وجود داشته است. بیشترین نسبت متعلق به کرمانشاه با حدود ۱۰ نامزد مرد در برابر هر زن و کمترین تفاوت مربوط به سمنان با حدود سه مرد در برابر یک زن بوده است. این نسبت در شهرهایی مانند همدان که سه زن به پارلمان شهری آن راه‌یافته‌اند پنج به یک و در اصفهان، با راه‌یابی دو زن، شش به یک بوده است. بنابراین تجربۀ شهرهای دارای نمایندۀ زن نشان می‌دهد که کمتر بودن تعداد نامزدهای زن نسبت به مرد در هفت شهر ذکرشده لزوماً عامل مؤثری نبوده است.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: